Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!

KULT SŁOŃCA

Kult Słońca to system wyznaniowy uznający słońce jako prasiłę twórczą. Słońce było centralnym punktem wielu prehistorycznych i starożytnych religii. Słońce i jego ziemski przedstawiciel ogień były wówczas jedynymi źródłami światła i ciepła, a więc życia. Było uważane za dawcę, ale też za niszczyciela życia. W konsekwencji często Słońce stawało się też symbolem nieskończoności, źródła energii i mocy życiowej, męskiego Stwórcy, prawdy i oświecenia. Największą czcią Słońce darzyły ludy żyjące w strefie umiarkowanej Ziemi, w strefie podzwrotnikowej większym kultem otaczano Księżyc. Kult Słońca znano w Egipcie, Mezopotamii, Armenii. Słońce czcili starożytni Grecy, Persowie, Aztecy i Słowianie, a także Indianie Ameryki Północnej (Taniec Słońca). Słóńce było czczone przez wszystkie plemiona aryjskie. Prawie wszędzie Słońce występowało jednak jako bóstwo bezpośrednio podporządkowane lub tożsame głównemu bogu albo stanowiąc jego atrybut. W tym ostatnim przypadku następowała często personifikacja Słońca, jako całości lub jego stanów, w formie bóstwa solarnego. Najpopularniejsi z nich to: egipski Ra, irański i indyjski, a także rzymski Mitra, nordycka Sol, słowiański Swaróg. Powszechnie uważa się, że kult słońca był punktem wyjścia wszystkich religii związanych z obrzędem całopalenia.

SYMBOLE SOLARNE

Swastyka to nie jedyny symbol solarny. Ludy indoeuropejskie używały jeszcze kilku symboli, które obecnie są mniej lub bardziej znane.

Krzyż. Już u ludów epoki paeolitu pojawia się znak krzyża w postaci X lub +. Jest niewątpliwie symbolem solarnym, łączonym z bóstwami ognia i nieba, zabezpieczającym przed nieszczęściem. Istnieje teoria, że symbol ten był pierwotnie wyobrażeniem dwóch patyków pocieranych w celu wykrzesania ognia. Stąd tak ważny był dla ludów pierwotnych i nierozerwalnie związany był z ogniem. Więcej tutaj.

Krzyż słoneczny nazywany również Krzyżem celtyckim to koło z dwiema przeciętymi osiami. Jest to jeden z najstarszych symboli solarnych Aryjczyków. Powszechny najbardziej u Celtów, lecz szeroko używany również u Słowian i Germanów. Jednym z najstarszych przedstawień krzyża słonecznego jest ryt na kamieniu, odnaleziony w Szwecji, pochodzący z okresu ok. 10 tysięcy lat pne.

Koło swaroże to odmiana Krzyża Słonecznego. Koło spotykane było głównie u Słowian. Symbolizowało boga Swaroga. Symbol ten widnieje m. in. na Idolu zbruczyńskim. Inna nazwa to kołomir lub kołowrót.


Triskelion celtycki.

Spirala często występowała w postaci potrójnej, określanej jako Triskelion celtycki, symbolizowała postęp i harmonię. W wierzeniach nordyckich Triskelion symbolizuje trzy rogi, w których przechowywany jest miód skaldów Odroerir.


Triskelion z flagi Afrykanerskiego Ruchu Oporu.

Triskelion, zwany też trykwetrą lub trystyką - krzyż podobny do swastyki, złożony z trzech jednakowych elementów: ramion, spiral, meandrów itp. tworzących cykliczny wzór geometryczny. Znaczenie triskelionu wiąże się z postępem i rywalizacją.
Występował już w sztuce starożytnej. Zachował się na flagach Wyspy Man oraz terytorium Sycylii, widoczny jest też w litewskim magnackim herbie Trąby rodu Radziwiłłów. Współcześnie używany jest także w charakterze alternatywy swastyki w postaci triskelionu z trzech siódemek jak symbol organizacji neonazistowskich.

Ręce Boga to ideogram o solarnej symbolice używany przez Wandalów i prasłowian. Znak ten miał wzbudzać strach i przerażenie wśród wrogów. Poza Europą Ręce Boga (wprawdzie w innej stylizacji) pojawia się na indyjskich freskach, gdzie otoczone płomieniami budzi grozę wśród demonów.

Rozeta to u Słowian symbol solarny, powszechnie stosowany jako element zdobniczy, często używany w budownictwie. Inaczej nazywana gwiazdą heksapetalną, często była ryta na belkach domów nad progiem, gdyż miała zabezpieczać od zła.

Kołowrót nazywany także kolovrat u Słowian Wschodnich lub swarzyca u Słowian Zachodnich. Kojarzony jest z kultem Swaroga, boga nieba, słońca i ognia. Symbolizować miał pomyślność, ciepło, dobro i szczęście. Jako taki symbolizuje słońce i jest modyfikacją swastyki. Prawdopodobnie poza słowiańszczyzną nie występował w tej formie. Słowianie czasami oznaczali tym znakiem domy, aby odstraszyć zło.

Czarne Słońce jest emblematem składającym się z trzech swastyk, których granice są odziane w okrąg formujący obraz słońca. Jest symbolem ukrytego duchowego potencjału. U Słowian symbolizowało one Peruna - boga burzy, wojny i piorunów. Symbol czarnego słońca można znaleźć jako ornament podłogi zamku Wewelsburg w Niemczech - centrum świata Himmlera.
Więcej

Wstecz