Świętowit z Wolina

W 1974 roku podczas prac wykopaliskowych, grupa archeologów pod kierownictwem prof. Władysława Filipowiaka dokonała odkrycia, drewnianej figurki przedstawiającej wyobrażenie Boga, czczonego przez dawnych Słowian. Odnaleziono ją w glinianym klepisku, w podłodze spalonej chaty, ulokowanej w sąsiedztwie tzw. starszej świątyni pogańskiej. Posążek zachował się do naszych czasów w doskonałym stanie. Figurka ma 9,5 cm wysokości i jest czterotwarzowym przedstawieniem Boga, tak jak go sobie wyobrażali nasi przodkowie. Datowana jest na przełom IX i X wieku. Przeznaczona była do użytku osobistego, służyła min. jako talizman do ochrony.

Podobnego odkrycia czterotwarzowego posążka, będącego analogią dla wolińskiego Świętowita, dokonano w duńskim Svendborgu, gdzie dotarło osadnictwo słowiańskie. Świętowita z Wolina i Svendborga, tuż obok posągu ze Zbrucza, zaliczyć można do głównych symboli Rodzimej Wiary.









Wstecz