Starożytne Pompeje

Zwiedzając Italię warto odwiedzić niezwykle tragiczne a także ciekawe miasto, jakim były Pompeje. Zostały one założone w VII wieku pne. przez Osków. W swej historii było najpierw kontrolowane przez Greków, następnie przez Etrusków. Pod koniec V wieku pne. zostały zdobyte przez Samnitów, następnie pod koniec IV wieku pne. Pompeje zawarły układ sojuszniczy z Rzymem, który zobowiązał je do pomocy militarnej. Pozostawiał jednak Pompejczykom autonomię, własne urzędy i język. Miasto powstało na stoku wzniesienia utworzonego przez prehistoryczną lawę wulkaniczną i położone było na wysokości 40 m npm. nad rzeką Sarnus (obecnie Sarno).


Swastyki jako element dekoracyjny były często wykorzystywane w starożytnych Pompejach.


Swastyka jako główny element dekoracyjny pomieszczenia oraz element dekoracyjny podłogi.

W Pompejach urzeka to, że życie tam było bardzo uregulowane. Do spełniania wszelakich potrzeb mieszkańców służyły odpowiednie budynki, które pełniły odpowiednie funkcje. Wszystkie budynki mieszkalne posiadały także zbiorniki impluvium gromadzące deszczówkę. Zabudowa rozplanowana wzdłuż regularnej siatki ulic podzielona była na dziewięć sfer, z których każda pełniła określoną funkcję. Hotele i stajnie dla zwierząt jucznych rozlokowane były w pobliżu bram wjazdowych do miasta. Przy głównych ulicach usytuowano zajazdy i gospody. Przy ulicach znajdowały się domy mieszkalne z atrium i perystylem. Podczas prac wykopaliskowych odsłonięto także liczne sklepy, warsztaty, teatr, forum z bazyliką, kurią i świątyniami, trzy palestry i termy, amfiteatr z koszarami gladiatorów i wiele innych obiektów. Dopiero w ostatnim okresie historii zaczęto budować domy mieszkalne poza murami obronnymi. Wcześniejsze przebudowy ograniczały się do terenów wewnątrz fortyfikacji. Zmiany polegały m.in. na łączeniu 2, 3 starszych, pochodzących z okresu samnickiego domów, w duże rezydencje z przylegającymi do nich sklepami lub warsztatami. Domy powiększano też przez dobudowywanie piętra. Liczba ważnych i reprezentacyjnych budowli oraz ich wielkość pozwoliły Pompejom zdystansować pod tym względem ówczesny Rzym.

Po raz pierwszy miasto zostało zniszczone w 65% przez silne trzęsienie ziemi, które miało miejsce 5 lutego 62 roku. Mieszkańcy jednak w dość krótkim czasie zdołali je odbudować. 17 lat później niespodziewany wybuch wulkanu przysypał je kilkumetrową warstwą popiołu, grzebiąc miasto i mieszkańców, którzy nie zdążyli się ewakuować (dotychczasowe badania ujawniły ok. 2000 ciał). Świadkiem zagłady miasta był Pliniusz Młodszy, który pozostawił list z opisem wybuchu wulkanu i spowodowanej erupcją tragedii. Zgodnie z jego opisem, wybuch nastąpił około południa. W pierwszej fazie z Wezuwiusza wydobyły się wysokie słupy ognia, później czarna chmura, która przesłoniła słońce. Na Pompeje posypał się deszcz rozżarzonych lapilli i popiołu wulkanicznego, który wzniecał pożary, zabijał ludzi i powodował swoim ciężarem walenie się budowli. Mieszkańców uśmiercały także trujące gazy wydobywające się z wulkanu. Trzy dni trwała nieprzerwana erupcja, w wyniku której miasto pokryła warstwa popiołów o grubości 5-6 m. Zniszczenia objęły obszar od Herkulanum po Stabie. Według relacji Diona pojawiło się też tyle pyłu, że jego część dotarła aż do Afryki, Syrii i Egiptu; dotarł też do Rzymu, wypełnił nad nim niebo i zakrył słońce. Jest też pierwszym pisarzem starożytnym, który z nazwy wymienia miasta, które ucierpiały w wyniku erupcji

Wydaje się, że życie Pompejczyków było całkiem wygodne. Ogólno dostępne siłownie, tereny do ćwiczeń, łaźnie, masaże, depilacje, jadłodajnie, bary, hotele, domy uciech. Religia nie zabraniała im upijania się i objadania, czy nawet współżycia z innymi partnerami czy partnerkami, z czego wielu Pompejczyków oczywiście płci męskiej, ochoczo korzystało. Wynaleźli wiele ciekawych rzeczy jak przejścia dla pieszych mieli oraz coś w rodzaju drogowskazów czy ruchomy rozstaw kół wozów. Niestety nie żyli zbyt długo a wszędzie musiał unosić się nieprzyjemny zapach, gdyż ulicami płynęły nieczystości.


Zwiedzając Italię spotkaliśmy jeszcze kilka ciekawych symboli. Pierwsze zdjęcie to zdobienie w katedrze w Sienie, drugie to symbol Słońca w klasztorze na Monte Cassino a trzecie zdjęcie przedstawia zdobienie arrasu w Watykanie.


Źródła:

Pompeje - Wikipedia. Poza tym własne zdjęcia i przemyślenia (jedno ze zdjęć znalezione w internecie).



Zobacz inne artykuły.

Wstecz