Mezyń - Swastyki z Epoki Lodowcowej

Ukraina jest państwem stosunkowo młodym, świadomosc narodowa Ukraińców narodziła się na przełomie wieków XV i XVI wraz z powstaniem kozacczyzny. Przez wiekszą część swojego istnienia związana była państwowo oraz kulturowo z Rosją. Częściowo także z Polską. Mimo to historia obecnych ziem ukraińskich jest bogata i związana z różnymi społecznościami.

Przed wiekami na terytoria obecnej Ukrainy docierało wiele ludów, w tym także plemiona aryjskie. Pierwotne społeczności pozostawiały po sobie ślady w postaci prymitywnych wyrobów, narzędzi czy przedmiotów kultu, które odkrywane są w czasach nowożytnych. Niejednokrotnie znajdują się na nich prastare symbole, jak symbol Slonca - swastyka.


Scena odtwarzająca prymitywne domki w kulturze mezyńskiej, których szkielet utworzony był z ciosów mamutów.

Kultura Mezyńska

Najstarszą ze społeczności, która osiedliła się na terytorium obecnej Ukrainy była Społeczność Kultury Mezyńskiej. Istniała tu prawdopodobnie od 20 tysięcy lat pne do około 10 tysięcy lat pne. Rosyjskie źródła datują ją na okres od 23 tysięcy lat pne do 12 tysięcy lat pne. Określana jest mianem społeczności późnej epoki kamienia, kulturą późnego paleolitu. Zasięg kultury mezyńskiej obejmował obszar doliny rzeki Desna, Seim oraz środkowego i górnego Dniepru, a pierwszy etap - w górnym i środkowym regionie rzeki Don. Nazwa wiąże się z niewielką wioską Mezin w powiecie Korop, Czernichów, która znajduje się około 100 km na północny wschód od Kijowa.

Człowiek kultury mezyńskiej był łowcą, myśliwym. Polował głównie na mamuty i renifery. Społeczność charakteryzowała się znacznym rozwojem sztuki. To tutaj odnaleziono artefakty i rzeźbione figurki ptaków z kości słoniowej mamuta. Figurki datowane są na około 10 tysięcy lat pne przez zachodnie źródła, choć Rosjanie dają im jeszcze starszy żywot. Okres powstania zdobionych figurek przypada na epokę lodowcowa na tym obszarze. Dlatego też, nazywane są czasami "lodowymi ptakami". Figurki pokryte są wzorami, określanymi jako meandry, regularne zygzaki, wśród których widoczne są symbole swastyki.

Znaczenie symboli

Według badaczy i specjalistów figurki są interpretowane jako święte wizerunki Matki Ziemi, reprezentowane przez Matkę pod postacią ptaka nierozerwalnie związanego z symboliką Ziemi - Ojca. Przypuszcza się więc, że ptaki lodowe i ich symbolika, związane są z kultem płodności. Niektórzy badacze twierdzą, że figurki należy oglądać odwrotnie i są one prastarym wyobrażeniem kobiety – Matki.


Rzeźby te i im podobne z Mezin zostały opisane jako falliczne figurki, ptaki i kobiety-ptaki. Wykonane są z kości mamucich i pochodzą z okresu ponad 10 tysięcy lat pne. Zdjęcie: Don Hitchcock 2008, Źródło: Natural History Museum w Wiedniu.




Bransoleta z kości mamuta a na niej meander i regularny zygzak.

Odkryte tu symbole swastyki należą do jednych z najstarszych symboli Słońca odnalezionych dotychczas na świecie. Inne symbole odnalezione na wyrobach z kości mamuta to meander, mający oznaczać Bóstwo Najwyższe, oraz regularny zygzak.

Kości mamuta pomalowane czerwoną ochrą oraz poroża reniferów odkryto na podłodze chaty. Pierwotnie uznane zostały jako elementy sztuki bądź przedmioty kultu. Późniejsze analizy wykazały obszary znacznego zniszczenia powierzchni tych kości. Są to ślady wygładzania, przerzedzania, polerowania oraz otarcia. Powstały najprawdopodobniej poprzez skoncentrowane uderzenia, tarcie i polerowanie poprzez długotrwały kontakt z dłońmi lub futrem. Ślady intensywnego wykorzystywania przedmiotów z kości stały się źródłem kontrowersyjnych interpretacji tych faktów. Kości były często wykorzystywane jako przedmioty rytualne a część z nich nawet jako instrumenty muzyczne.

Geneza wzoru

Meander mezyński pojawił się prawdopodobnie w wyniku kontynuacji nacięć pozostałych po oddzielaniu mięsa od kości. Podobne nacięcia odnaleziono np. na kościach słoniowych. Po prostu po wycięciu mięsa, na kościach powstały elementy nacięć, przypominające ówczesnym wzór geometryczny, który postanowili kontynuować zdobiąc kości regularnym wzorem. Kolejnym dowodem na to może być ułożenie zębiny kostnej u słoni, które po zeszlifowaniu również przypominają meander.

Powstały wzór ma niewątpliwie walory estetyczne, więc był kontynuowany przez przedstawicieli Kultury Mezyńskiej na innych przedmiotach, w tym figurkach ptaków, figurkach fallistycznych i bransoletach.

Nawet jeśli myśliwi paleolitu faktycznie wzięli wzór z zębiny, umiejętność naśladowania go i kontynuowania na tego typu figurkach, a nawet wplątywania w niego symboli, wiąże się nie tylko z inteligencją ale i rozbudowany system pojęć i idei, wiedzy na temat proporcji i symetrii.

Mnożenie i powtarzanie znaków dowodzi że ludzie uznają działanie sił wyższych we wszystkich nowych obszarach egzystencji a łączenie przedmiotów z symbolami przekształciło się w powszechny system zdobień. Meander staje się charakterystyczny dla starożytnego malarstwa na naczyniach i wazonach. Z tego wzoru chętnie czerpią greccy garncarze i tkacze, umieszczający go na odzieży.

Naukowcy badający ornament swastyki i meandru zwracają uwagę na powtarzalność tego wymagającego wzoru, i stwierdzają jego niewątpliwy związek ze sferą religii.




Figurki kobiety lub po obróceniu przypominająca ptaka, datowane na okres w tym wypadku 16000 - 14000 lat pne wg. nihilum.republika.pl

Datowanie znalezisk

Symbole kultury mezyńskiej są datowane przez Rosjan na 18 a nawet 23 tysiące lat pne. Jednak badacze zachodni datują te znaleziska na ok. 10 tysięcy do 12 tysięcy lat pne i uznają je za zbliżone wiekiem do rytów naskalnych z Ararat w Armenii.
Rosyjskie i ukraińskie źródła mówią jednym głosem i datują figurki mezyńskie śmiało na 23 tysiące lat pne! Czy jest to wiarygodnie? Niestety nie odnalazłem żadnych wyników badań. Nikt też nie wspomina, czy figurki zostały sprawdzone pod względem powstania. Umiejscawia się je po prostu w okresie występowania Kultury Mezyńskiej na tych obszarach. Na rosyjskiej stronie www.social-science.com, odnajdujemy zdanie „Co ciekawe, przy okazji należy zauważyć, że swastyka po raz pierwszy występuje w Mezynskiy cywilizacji (Ukraina) przed XII wiekiem pne.”, natomiast Andrey Tyunyaev, członek Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych, datuje figurki na ok. 15 tysięcy lat pne.


Wiek najbardziej nas interesujących znalezisk określa się na 23 tysiące lat pne od strony rosyjskiej, i na ponad 10 tysięcy lat pne, przez źródła anglojęzyczne.

W 1939 roku Franz Hancar z Wiednia opisał różne paleolityczne posągi Wenus, czyli posążki Pramatki, które zostały odkryte do tamtego okresu. Opisał on m.in. figurki ptaków z Mezin. Źródłem danych na temat Mezin wydają się artykuły FK Volkova z 1909 roku. Wzory swastyki na figurkach z Mezynia zostały po raz pierwszy uznane przez VA Gorodcova a Franz Hancar nazwał je najstarszymi swastykami znalezionymi do tej pory. Niejaki Campbell datuje znaleziska z Mezynia na starsze niż 10 tysięcy lat pne. Jednak niejaki Abramov, autorytet w sprawie Mezynia, cytowany w książce Kleina stwierdza, że rzeczywista warstwa, w której odnaleziono artefakty może być datowana na 17 tysięcy lat pne, jednak autor strony zastrzega możliwość błędnego odczytu. Żadne z tych źródeł nie zostało dokładnie omówione w pracy FK Volkova. A anglojęzyczne źródła powołujące się na Hancara, określa wiek figurek na 12 - 10 tysięcy lat pne.



Czy to właśnie najstarsze znane obecnie przedstawienie symbolu swastyki?

Źródła:
www.donsmaps.com/wolfcamp.html
library.thinkquest.org
www.infoukes.com/history/inventions/
health.groups.yahoo.com
www.social-science.com
ru.wikipedia.org
the--daily.blogspot.com
www.hildolf.com
www.unexplained-mysteries.com



Zobacz inne artykuły.

Wstecz